Noorwegen

Wat is het toch altijd een land waar je, je welkom voelt! Hier kan een mens toch echt tot rust komen, als je houdt van stilte en hoge bergen en bijna geen mensen. Wij genieten er iedere keer weer. Maar nu was het extra speciaal. We gingen dus onderweg naar Gautefall in het Drangedal, om daar dus Jan zn oude jeugd kameraad op te zoeken! Bij binnen komst hebben we ons keurig gemeld bij de receptie, waar we vriendelijk te woord werden gestaan door een noorse dame! Ja Jan Berend die was er wel maar in bespreking, na een beetje heen en weer te hebben gepraat ging ze kijken of JB even tijd had. Nu gelijk toen hij uit zn kantoor kwam, herkende hij Jan! Wat geweldig, na zeker elkaar 15 a 20 jaar niet te hebben gezien. We hebben even heel kort gepraat, want hij had een belangrijke bespreking, maar ondertussen werden we wel uitgenodigd om te blijven slapen. We kregen even rap een kamer toegewezen en ja daar konden we natuurlijk geen nee tegen zeggen. En zo kon het dus gebeuren dat we sliepen in www.gautefallhotell.no Die zelfde middag hebben we niets meer gedaan, ik ben als en blok in slaap gevallen en Jan heeft zitten tv kijken. Tegen de avond zijn we weer naar voren gegaan om even iets te drinken en ja hoor daar kwamen we ook de mensen van de boot tegen. We hebben samen een leuke avond gehad en ook JB kwam regelmatig even aan om te klesten. We hebben er lekker gegeten die avond en voor de rest lekker zitten borrelen.
De volgende ochtend heeft Jan na het ontbijt een rondleiding gehad over het hele complex, ik heb even lekker in de lounge zitten lezen, en daarna zijn  we  vertrokken richting het Nissenmeer, omdat het daar mooi zou zijn. Onderweg een landkaart gekocht omdat we graag een bepaalde richting uit wilden en dan is een kaart toch nog altijd praktisch. En wat hebben we weer van het land genoten! Je raaakt gewoon niet uitgekeken.

Jan Berend en Christin

De skilift naar de piste

Echte najaarskleuren

heeft toch geen onderschrift nodig.

Hier onder was het toch echt heel diep.

We zagen zelfs de eerste sneeuw, maar ik was blij dat we er nog niet bij konden, we zagen het op de bergtop voor ons, Jan wilde er wel graag naar toe, maar ik kwam tot de ontdekking dat we geen bereik hadden met onze mobiel en werd daar een beetje nerveus van, want stel dat we motorpech kregen, wat dan? Dan konden we gaan lopen en dat is nu juist niet mn sterkste punt! Jan begreep het gelukkig en we draaiden de auto want het was ook nog eens ruim 2 uur terug rijden naar het hotel, en de wegen zijn er heel smal en heel bochtig, dus echt fijn om in het donker te rijden is het niet.
We konden het net niet redden om bij daglicht het hotel te bereiken, maar het welkom was weer warm, na even een sanitaire stop zijn we gaan eten, en daarna was er live muziek in de bar, het was al tegen een uur of 1 eer we onze kamer op zochten. Zondag waren we tegen een uur of half 10 in de eetzaal voor ons ontbijt, en na nog even gezellig met JB te hebben gekletst hebben we onze spullen bij elkaar gezocht en moesten we aan de terugreis beginnen! Onze boot zal immers om half 5 vertrekken en het zal toch zonde zijn als we die zouden missen!

Stil vertrek.

Het is echt voorbij.

En we waren er samen.

Bij thuiskomst s avond rond 8 uur was de koffie klaar en konden we de souveniers overhandigen, en hebben we nog een leuke en gezellige avond gehad. Tegen half 11 gingen Gerjan en Gitte weer naar Nørager en Janine naar haar eigen huis en wij lekker naar ons eigen bed.

Poehe, het is nog weer een heel verhaal geworden, maar we hebben het echt te leuk voor woorden gehad, en  het heeft Jan goed gedaan en ja mij natuurlijk ook.